Tworzenie niestandardowych komponentów w LibrePCB: przewodnik krok po kroku
W LibrePCB wbudowana biblioteka nie zawsze obejmuje wszystkie potrzebne elementy — np. nietypowe złącza lub moduły, takie jak przetwornice DC-DC. Tworzenie własnego komponentu rozwiązuje ten problem. Proces polega na edycji lokalnej biblioteki za pomocą Library Manager i pracy z sześcioma sekcjami: Category of Components, Symbols, Components, Package Categories, Packages, Devices. Pierwsze trzy definiują wygląd elementu na schemacie, a kolejne trzy — jego footprint na płytce PCB.
Organizacja kategorii
Rozpocznij od Library Manager: utwórz nową lokalną bibliotekę i przejdź do trybu edycji (Ctrl+N, aby dodać nowe elementy).
Dla modułu DC-DC najlepiej stworzyć osobną kategorię _Moduły_, która nie wpisuje się w standardowe grupy, np. tranzystory czy rezystory. Pozostaw pole Root category puste, aby umieścić ją na najwyższym poziomie hierarchii. Po zapisaniu poczekaj na ponowną indeksację biblioteki — jest to obowiązkowy krok przed dalszymi zmianami.
Analogicznie utwórz kategorię _Moduły_ w sekcji Package Categories, aby przypisać do niej footprinty na płytce.
Projektowanie symboli schematycznych
W sekcji Symbols wybierz kategorię _Moduły_. Skorzystaj z wbudowanego edytora, aby narysować uproszczony symbol: prostokąt z kontaktami wejściowymi/wyjściowymi oraz odpowiednimi oznaczeniami (np. VIN, VOUT, GND). System automatycznie sprawdzi poprawność i zaproponuje korekty.
Dla typowego modułu DC-DC wystarczy podstawowy kontur z oznaczeniami pinów i funkcjami.
Tworzenie komponentu i footprintu
Sekcja Components łączy symbol ze specyficznym urządzeniem. Tutaj określ nazwę, np. „Moduł DC-DC 5 V”. Kilka różnych wersji modułów może korzystać z tego samego symbolu, ale różnić się w tej sekcji.
W sekcji Packages zdefiniuj footprint: umieszczaj pady zgodnie z rzeczywistymi wymiarami modułu. Siatkę można ustawić w milach (1/1000 cala) lub milimetrach.
Popularne wartości siatki: 100 mil (2,54 mm), 50 mil oraz ich wielokrotności. Dla chińskich modułów wygodniejsze są milimetry — unikaj „brzydkich” wartości, np. 787,4 mil; zaokrąglaj do 750/800 mil lub 20 mm.
Zmierz odległości między otworami linijką, a następnie przelicz:
- mm × 39,37 = mil → zaokrąglij do najbliższej standardowej wartości.
Przykładowy skrypt konwersji (Perl):
#!/usr/bin/perl
print "Wprowadź wartość w mm i naciśnij ENTER:\n> ";
while(my $str = <>){
if($str =~ /([\d\.]+)/){
my $mil = $1 * 39.37;
printf("%.02f -> %.02f\n", $1, $mil);
print "> ";
}
}Finalizacja urządzenia
W sekcji Devices utwórz gotowy komponent: przypisz mu kategorię, symbol i footprint. Teraz element będzie dostępny w edytorze schematu i automatycznie umieszczany na płytce z prawidłowym footprintem.
Przykład dla przekaźnika: kategoria _Urządzenia elektromechaniczne_, symbol przekaźnika, footprint z wyprowadzeniami w milach (zmierz w mm, przelicz).
Kluczowe wskazówki
- Buduj hierarchię kategorii dla lepszej organizacji: np. _Moduły_ jako kategoria nadrzędna dla gotowych bloków.
- Zawsze czekaj na ponowną indeksację biblioteki po każdej zmianie.
- Używaj jednostek mil tam, gdzie potrzebna jest maksymalna precyzja; mm — dla modułów z metrycznymi wymiarami.
- Sprawdzaj symbole i footprinty pod kątem błędów w edytorze.
- Gotowy device łączy w jednym elemencie schemat i fizyczną realizację na płytce.
— Editorial Team
Brak komentarzy.