SOA w Factorio: porównanie z monolitem

SOA w Factorio: testy wydajności architektury usługowej kontra monolit

Architektura usługowa (SOA) rozbija monolit na niezależne serwisy połączone magistralą usług Enterprise Service Bus (ESB). W Factorio modelujemy to centralną dwukierunkową taśmą transportową, po której rozprowadzane są zasoby między wyspecjalizowanymi gałęziami produkcji. Porównanie z monolitem pokazuje wzrost złożoności na starcie, ale potencjał skalowania.

Magistrala przejmuje routing: przyjmuje zapytania od serwisów, przekierowuje zasoby i zwraca wyniki. Serwisy nie komunikują się bezpośrednio — tylko przez magistralę, co naśladuje standaryzowany protokół wymiany. Elektrownia integruje się jako serwis na początku magistrali, pobierając paliwo z niej. Płyny idą rurami, surowce taśmami w obie strony.

Plan realizacji i pierwsze wyzwania

Wstępny schemat: magistrala rozrasta się w prawo i w górę, gałęzie produkcji — w dół. Skalowanie pionowe uproszczone: duplikowanie stref bez mieszania logiki.

Kluczowe aspekty adaptacji do gry:

• Taśmy jako sockety dla lokalnego węzła.
• Transport kolejowy tylko dla przychodzących użytkowników (sieci).
• Oddzielne gałęzie na produkt (zielone płytki, koła zębate).
• Magistrala dwukierunkowa dla strumieni zwrotnych (paliwo jądrowe do elektrowni).

Wyzwania:

• Utrzymanie magistrali pochłania mnóstwo roboczogodzin.
• Ograniczenia przestrzenne przez szerokość magistrali.
• Łatwość wzrostu pionowego przy rezerwacji miejsca.

Start z mini-monolitem przy kopalniach na materiały budowlane — podejście MVP, nieuniknione dla wszystkich stylów.

Pilotażowy rozruch: budowa i skalowanie

Po bazowej produkcji (taśmy, assemblery, insertery) podłączono przetapianie i elektrownię. Strefy kół zębatych, flakonów rozszerzają się w dół, magistrala — w prawo. Żółte taśmy pokrywają potrzeby bez deficytów, w przeciwieństwie do monolitu.

Problemy na wczesnym etapie:

• Wyczerpanie startowych kopalni przed JD — tymczasowe ścieżki taśmowe jako alfa-test z ograniczonym obciążeniem.
• Podejście do bugów — priorytet na obronę (mury, wieżyczki, czarne flakony), co pochłania czas na biznesowe deadliny.
• Rozrastanie magistrali poza ekran — radary do podglądu.
• Niskie obciążenie kanałów: szerokie strumienie z cienkimi strumyczkami przedmiotów.
• Jeziora na drodze — zasypywanie landfillami.

Magistrala pochłania dużo czasu na układanie i serwisowanie, potwierdzając realne wady SOA: złożoność ESB przy wzroście. Komunikacja między serwisami (gałęziami) a magistralą imituje uzgodnienia zespołowe.

Porównanie z monolitem na pośrednich metrykach

SOA zwraca się w taśmach: produkcja żółtych pokrywa magistralę i fabrykę. Monolit cierpiał na niedobory. Skalowanie prostsze — nowe strefy przy magistrali bez przebudowy.

Jednak start wolniejszy: igrowe dni na pilotaż bez pełnego wdrożenia użytkowników. Bugi i zasoby odciągają od logiki produktowej, modelując presję budżetową.

Pionowe duplikowanie gałęzi (skalowanie serwisów) działa: przestrzeń między odgałęzieniami kluczowa.

Co najważniejsze

• Magistrala to wąskie gardło: logika routingu rośnie z serwisami, grożąc awariami.
• Niezależny rozwój serwisów ułatwia aktualizacje, ale wymaga standardów.
• W Factorio SOA wygrywa w taśmach, przegrywa w przestrzeni i czasie budowy.
• Mini-monolit na starcie — MVP dla każdej architektury.
• Dwukierunkowe strumienie niezbędne dla realizmu (paliwo zwrotne).

— Editorial Team